aktarmalı bir trendir ömrüm

salına salına süzülürüm dağ eteklerine

hengameli  bir kayde duyulur ara sıra raylarımdan

sonra gevşer bütün melodi boğumları

donmuş bir nehir üzerinden kayar gider aklım

duraksamaların ötesinde

her hemzemin geçit  kapanır yollarıma ebediyen

handikaptır  bana bu  duraklar;

arbedeli solumaktır azılı bir eşkıyanın ellerinde

bu yüzden rötarlıyımdır biraz

her  yanım dünden kalma

ters mi oturdum hayata nedir

her şey geri gidiyor sanki

başa sarıyor dünya

girdiğim her tünel yığın yığın birikmiş karanlıktır üzerime

hey gidi zulana yandığım;

gözlerime perde diye inen bu hakikatte ne?

arasata yetişen lokomotif, önümde kara  tabuttur

bir vakum gibi çekilir yavaş yavaş can!

telaş eder ellerim

artık büsbütün yaralıyım

agora meclisi toplanır

arşivlenir ömrümden siyah beyaz ne varsa

ekmek arası çakıl olur bana hayat

çoktan biletim kesilmiştir;  ne mavi ne mor

buz gibi sırtımda  musalla soğukluğu

teneşir suyu ılıklığında bir rüzgar

faydasız bir serumdur artık bana toprak

nerede o fişekli havailerin ey semavat?

hiç solmayan bir yıldızındım hani!

hani gözlerimde hatrı vardı yağmurların

ısıtacaktı ya güneş ellerimi ilk kez

sonra bir kelebek konacaktı omzuma

hani bir goncanın dörtlüsü olacaktım ya