acz'i libas-ý þehir  //  Mehlika Toyga

Güne öksüz bir kentin geceden kalma sabahý...
yaðmurlara aðlayan bulut hamallýðýndaki
yüreðiyle tozlu akþamlarý bekleyen o þehir
O þehir iþte, bir akrebin kýskacýna emanet etmiþ sevdasýný da
"aþk"a zehirlenmiþ oracýkta..
Sonu olmayan bir masala dönüþmüþ gözleri birden
uzun uzadýya sararmýþ bakýþlarý
vuslata bîhaber bir dalýn ucunda
ellerinden renk alan bu dalý kanadýkça sýkýyormuþ
sýktýkça diriliyormuþ o mezar...
O mezar iþte, örümcekten bozma kefenlerin
masumiyetin "acz"ine giydirdiði tek mahzen..
 
 
Bakma öyle güneþim kamaþtýrma beni 
suçumu saçlarýmda akladým ben
geçmiþi giyindikçe geleceðe ancak soyunuyorum
çaresizliðim üþütmüyor
koyduðum noktalarda kar oluyorum belki ondandýr titreyiþlerim.
Ve gece sesini yitirmiþ baktým sende
bakýþlarýna giydirmelisin dedi harfleri
oysa hayattan kopardýðým kâðýtlar kadar
buruþuk dökülüyor yüzüm aynalara artýk
ve artýk bir kelebeðin kanatlarý kadar naif
kanýyor korkularým...
 
Þehrim!
sensiz...
nisan uðramaz sahralarýn Leylâ'sý gözlerim
martýlarýn korkusuz kanatlarýndan döküyorum aðýtlarýmý
Minarelere dar gelen selâlar damgalýyor ellerimi
ve firkatler tütsüleþiyor Meryem'lerin kýraðý çalan umutlarýnda
Ýsa'lara gökleri lâmekân eyleyen...
 
sessiz...
bir zehra vâveylâsý yankýlanýyor yamaçlarýmda
aylakça gezen kavî ölümlere sürtünerek yok oluyor
bu kadar kýsa mý diyorum !
týrnaklarýnýzdan kayar cesediniz
bu kadar kolay mý ?
 
çaresiz...
Kartallar bülbül doðarsa bir güne
güllerden sorulmaz artýk þiirlerin usâresi
Zihinleri yobazlýðýn yorgun yüzünde çürüyenler
görüþlerine biçilen "lâl"lerce bakýþlarýndan olurlar
ve bu þehre göç vermekten yorgun düþer kuþlarým
kurþun sýkar düþlerime gece
yoksan
þehirsizim...
 
                                                               09/10/2007